Udostępnij

Szwajcarzy położyli fotowoltaikę na torach. Pilotaż zaskoczył wynikami

18.07.2026

Ostatnie lata rozwoju zielonej energetyki pokazują, że istnieje wiele sposobów jej wykorzystania. To już nie tylko dobrze znane panele słoneczne na dachach czy wiatraki na polach. Innowacją są tzw. koleje słoneczne, które mogą wkrótce stać się powszechnym widokiem w Europie po udanym pilotażowym projekcie w Szwajcarii. Czym naprawdę są koleje słoneczne i czy Polska powinna zainteresować się taką innowacją? Wyjaśniamy to w naszym artykule.

Zielona energetyka w Europie mocno rozwija się w ostatnich latach. Choć wciąż jesteśmy zależni od paliw kopalnych, to już teraz dzięki OZE nie musimy przynajmniej martwić się kwestią Rosji. Z kolei sytuacja w Zatoce Perskiej zaszkodziłaby nam jeszcze bardziej, gdyby nie rozwój bezemisyjnej energetyki. Dążenie do uniezależnienia się od paliw kopalnych sprawia, że powstają liczne innowacyjne sposoby wykorzystania odnawialnych źródeł energii.

Solary na torach kolejowych

Jednym z takich rozwiązań, o którym pisaliśmy ponad rok temu, jest koncepcja instalacji paneli słonecznych na torach kolejowych, a dokładnie między szynami. Pomysłodawcą i realizatorem tego nowatorskiego projektu jest szwajcarski start-up Sun-Ways. Rozwiązanie wygląda właśnie tak:

Panele słoneczne ułożone między szynami kolejowymi. Źródło: Sun-Ways.

W ubiegłym roku Sun-Ways uruchomił pierwszą na świecie kolej słoneczną, instalując 100-metrowy odcinek paneli fotowoltaicznych (PV) pomiędzy czynnymi torami w miejscowości Buttes w Szwajcarii. Początkowo projekt miał być jedynie trzyletnim pilotażem. Na torowisku zamontowano 48 specjalnie zaprojektowanych paneli słonecznych o łącznej mocy 18 kilowatów.

Potencjał PV na torach

Projekt Sun-Ways się udał, co oznacza, że firma będzie instalowała na stałe panele na kolejnych odcinkach linii kolejowych w Szwajcarii. Takie rozwiązanie ma duży potencjał. Panele fotowoltaiczne zazwyczaj montuje się pod odpowiednim kątem, aby przez cały rok mogły pochłaniać jak najwięcej promieniowania słonecznego. W tym przypadku jest inaczej – panele leżą płasko na torowisku. Mimo to ich efektywność okazuje się zaskakująco wysoka. Sun-Ways szacuje, że spadek produkcji energii wynikający z braku nachylenia paneli zamontowanych między torami wynosi jedynie około 10 proc. Mimo to w ciągu pierwszego roku projekt wyprodukował około 16 tys. kWh energii.

18 kW na tym 100-metrowym odcinku byłoby w praktyce zdolne zasilić 3–4 średniej wielkości domy mieszkalne. Oczywiście przy założeniu, że słońce świeciłoby przez całą dobę. Warto jednak pamiętać, że 18 kW podawane przez Sun-Ways to tzw. moc szczytowa. Oznacza to, że w praktyce dostępna moc zmienia się wraz z porą dnia i roku.

Dlatego też zamysłem nie jest bezpośrednie zasilanie składów kolejowych, lecz przesyłanie energii do sieci.

– W przypadku tego pierwszego projektu pilotażowego energia elektryczna jest przesyłana bezpośrednio do sieci – przekazuje dla portalu Euronews Earth firma. – Pracujemy jednak już nad rozwiązaniem, które pozwoli kierować energię produkowaną przez instalacje Sun-Ways bezpośrednio do kolejowych podstacji energetycznych lub do sieci trakcyjnej zasilającej pociągi.

Teoretycznie podobne panele mogłyby zostać zainstalowane na całej liczącej 5,3 tys. kilometrów sieci kolejowej Szwajcarii. Oznaczałoby to pokrycie powierzchni odpowiadającej około 760 boiskom piłkarskim, czyli ponad 50 tys. razy większej niż obszar objęty pilotażem.

Według szacunków Sun-Ways taka infrastruktura mogłaby zapewnić około 2 proc. całkowitego zapotrzebowania Szwajcarii na energię elektryczną.

Czy koleje słoneczne staną się standardem w Europie?

Dziś udział energii słonecznej w produkcji energii elektrycznej wynosi około 12 proc. i rośnie z roku na rok. Istnieje więc duży potencjał dalszego rozwoju energetyki słonecznej w krajach europejskich, także w Polsce.

– Łączna moc zainstalowana fotowoltaiki w 2025 roku w Polsce wynosiła już ok. 22,0 GW, oprócz dużych farm PV, mamy ogromny udział mikroinstalacji PV (ok. 12,6 GW), aktualnie poszukiwane są nowe zastosowania dla klasycznych paneli PV jak panele na ścianach obiektów, czy ze zmiennym kątem nachylenia – mówi nam Krzysztof Burda, prezes Polskiej Izby Rozwoju Elektromobilności (PIRE). – Wszystko po to, żeby jeszcze zwiększyć udział fotowoltaiki, który obecnie stanowi 9 proc. krajowej produkcji energii elektrycznej wprowadzanej do sieci – dodaje.

Po sukcesie pilotażu w Szwajcarii Sun-Ways podpisał właśnie umowę o współpracy z włoskim partnerem biznesowym, który prowadzi rozmowy z narodowym zarządcą infrastruktury kolejowej – Rete Ferroviaria Italiana.

Szczegóły dotyczące uruchomienia pilotażowego projektu we Włoszech w najbliższych miesiącach mają zostać ogłoszone już wkrótce.

Firma uzyskała także zgodę władz na budowę kolejnej kolei słonecznej w Korei Południowej. Równocześnie prowadzi rozmowy z przedsiębiorstwami z Holandii, Chin, Indii oraz Singapuru.

Czy Polska też powinna się takim projektem interesować?

Panele słoneczne na torach kolejowych mogą z powodzeniem zasilać infrastrukturę kolejową. Ułożenie tysięcy paneli na torowiskach byłoby w stanie zasilić nawet dużą stację kolejową, dworzec, a być może nawet pociąg. Pod warunkiem, że energia byłaby magazynowana.

Czy Polska powinna obserwować doświadczenia Szwajcarii i Włoch, czy już teraz rozpocząć własny pilotaż?

– Obserwujemy również ciekawe doświadczenia innych europejskich krajów, jak np. Szwajcaria, które testują dość nietypowe zastosowania paneli jak np. panele w torowiskach – odpowiada Burda.

Potencjał polskich torowisk

Prezes PIRE w rozmowie ze SmogLabem zwraca uwagę, że Polska ma ogromny potencjał do testowania nowych zastosowań i nowych technologii OZE.

– Rozważając przykład kolejowy posiadamy ponad 19 tys. km torowisk, więc potencjał mamy dość spory, ale patrząc na inne położenie geograficzne Polski zapewne musielibyśmy przeprowadzić badania i pilotaże nad wydajnością i ewentualnymi ograniczeniami – zauważa nasz rozmówca.

Optymalny kąt nachylenia paneli w Polsce wyraźnie zmienia się w zależności od pory roku. Różnice wynoszą około 20–40 proc. Mamy przy tym dość duże zróżnicowanie pomiędzy północną a południową częścią kraju – od około 30 proc. na południu do około 45 proc. na północy.

– Taki pilotaż mógłby określić potencjał w produkcji energii oraz zlokalizowania samych paneli oraz potencjalne problemy, które mogłyby wystąpić np. silne zabrudzenia wynikające chociażby ze ścierających się hamulców pociągu – mówi prezes PIRE.

Jak zauważa Burda, szwajcarski startup przetestował ciekawe zastosowanie dla samych paneli. Należy się więc spodziewać wielu podobnych projektów pokazujących kolejne, nietypowe zastosowania paneli, jak chociażby panele balkonowe, które można wpiąć w domowe gniazdko.

– W Polsce czekamy na takie projekty, które jeszcze bardziej zwiększą udział zielonej energii i pozwolą na budowanie niezależności energetycznej. Obecnie coraz większą popularność zdobywają panele montowane na eksponowanych na słońce ścianach mimo swoich oczywistych ograniczeń, więc pewnie panele w torowiskach również znalazłyby swoje miejsce i zastosowanie – uważa Burda.

Zdjęcie tytułowe: Wirestock Creators/Shutterstock

Autor

Hubert Bułgajewski

Ekspert ds. zmian klimatu, specjalizujący się dziedzinie problematyki regionu arktycznego. Współpracujący od lat z redakcjami „Ziemia na rozdrożu” i „Nauka o klimacie”. Autor wielu tekstów poświęconych problemom środowiskowym na świecie i globalnemu ociepleniu. Od 2013 roku prowadzi bloga pt. ” Arktyczny Lód”, na którym znajdują się raporty poświęcone zmianom zachodzącym w Arktyce.

Udostępnij

Zobacz także

Wspierają nas

Partnerzy portalu

Partner cyklu "Miasta Przyszłości"

Partner cyklu "Żyj wolniej"

Partner naukowy

Bartosz Kwiatkowski

Dyrektor Frank Bold, absolwent prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, wiceprezes Polskiego Instytutu Praw Człowieka i Biznesu, ekspert prawny polskich i międzynarodowych organizacji pozarządowych.

Patrycja Satora

Menedżerka organizacji pozarządowych z ponad 15 letnim stażem – doświadczona koordynatorka projektów, specjalistka ds. kontaktów z kluczowymi klientami, menadżerka ds. rozwoju oraz PR i Public Affairs.

Joanna Urbaniec

Dziennikarka, fotografik, działaczka społeczna. Od 2010 związana z grupą medialną Polska Press, publikuje m.in. w Gazecie Krakowskiej i Dzienniku Polskim. Absolwentka Krakowskiej Szkoła Filmowej, laureatka nagród filmowych, dwukrotnie wyróżniona nagrodą Dziennikarz Małopolski.

Przemysław Błaszczyk

Dziennikarz i reporter z 15-letnim doświadczeniem. Obecnie reporter radia RMF MAXX specjalizujący się w tematach miejskich i lokalnych. Od kilku lat aktywnie angażujący się także w tematykę ochrony środowiska.

Hubert Bułgajewski

Ekspert ds. zmian klimatu, specjalizujący się dziedzinie problematyki regionu arktycznego. Współpracował z redakcjami „Ziemia na rozdrożu” i „Nauka o klimacie”. Autor wielu tekstów poświęconych problemom środowiskowym na świecie i globalnemu ociepleniu. Od 2013 roku prowadzi bloga pt. ” Arktyczny Lód”, na którym znajdują się raporty poświęcone zmianom zachodzącym w Arktyce.

Jacek Baraniak

Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego na kierunku Ochrony Środowiska jako specjalista ds. ekologii i ochrony szaty roślinnej. Członek Pracowni na Rzecz Wszystkich Istot i Klubu Przyrodników oraz administrator grupy facebookowej Antropogeniczne zmiany klimatu i środowiska naturalnego i prowadzący blog „Klimat Ziemi”.

Martyna Jabłońska

Koordynatorka projektu, specjalistka Google Ads. Zajmuje się administacyjną stroną organizacji, współpracą pomiędzy organizacjami, grantami, tłumaczeniami, reklamą.

Przemysław Ćwik

Dziennikarz, autor, redaktor. Pisze przede wszystkim o zdrowiu. Publikował m.in. w Onet.pl i Coolturze.

Karolina Gawlik

Dziennikarka i trenerka komunikacji, publikowała m.in. w Onecie i „Gazecie Krakowskiej”. W tekstach i filmach opowiada o Ziemi i jej mieszkańcach. Autorka krótkiego dokumentu „Świat do naprawy”, cyklu na YT „Można Inaczej” i Kręgów Pieśni „Cztery Żywioły”. Łączy naukowe i duchowe podejście do zagadnień kryzysu klimatycznego.

Jakub Jędrak

Członek Polskiego Alarmu Smogowego i Warszawy Bez Smogu. Z wykształcenia fizyk, zajmuje się przede wszystkim popularyzacją wiedzy na temat wpływu zanieczyszczeń powietrza na zdrowie ludzkie.

Klaudia Urban

Zastępczyni redaktora naczelnego SmogLabu. Z wykształcenia mgr ochrony środowiska. Z portalem związana od 2021 roku. Wcześniej redaktorka Odpowiedzialnego Inwestora. Pisze głownie o zdrowiu, żywności, lasach, gospodarce odpadami i zielonych inwestycjach.

Maciej Fijak

Redaktor naczelny SmogLabu. Z portalem związany od 2021 r. Autor kilkuset artykułów, krakus, działacz społeczny. Pisze o zrównoważonych miastach, zaangażowanym społeczeństwie i ekologii.

Sebastian Medoń

Z wykształcenia socjolog. Interesuje się klimatem, powietrzem i energetyką – widzianymi z różnych perspektyw. Dla SmogLabu śledzi bieżące wydarzenia, przede wszystkim ze świata nauki.

Tomasz Borejza

Współzałożyciel SmogLabu. Dziennikarz naukowy. Wcześniej/czasami także m.in. w: Onet.pl, Przekroju, Tygodniku Przegląd, Coolturze, prasie lokalnej oraz branżowej.