Udostępnij

Grabić czy nie grabić? Pod liśćmi zimują jeże, biedronki i motyle

13.11.2026

Jesienne grabienie liści może kosztować życie jeży, pozbawiać ptaki zimowego pożywienia i niszczyć schronienia tysięcy pożytecznych organizmów. To, co wielu wciąż uważa za bałagan wymagający uprzątnięcia, jest w rzeczywistości ważnym elementem miejskiego ekosystemu. Naukowcy i przyrodnicy apelują: zanim uruchomimy dmuchawy i sięgniemy po grabie, zastanówmy się, komu odbieramy szansę na przetrwanie zimy.

Grabić czy nie grabić? To pytanie wraca jesienią niemal tak często, jak latem spór o to, czy kosić trawniki.

Jesienne liście tworzą naturalną warstwę ochronną: zatrzymują wilgoć, łagodzą wahania temperatury i chronią glebę przed wysuszeniem i przemarzaniem. Są też schronieniem dla bezkręgowców, płazów, drobnych ssaków i jeży.

Nie grabmy wszystkich liści

O znaczeniu opadłych liści warto pamiętać, zanim sięgniemy po grabie i dmuchawy.

– Liście tworzą coś w rodzaju naturalnej kołderki. Pod ich warstwą znajdują się organizmy, które zimują w różnych stadiach rozwojowych – od jaj i larw po poczwarki. To również źródło pokarmu dla wielu innych zwierząt – wyjaśnia dr Robert Maślak, zoolog z Uniwersytetu Wrocławskiego.

Owady bytujące w jesiennych liściach są pożywieniem dla innych gatunków. – Szczególnie cenią je sobie ptaki, takie jak: kosy, rudziki i drozdy, dla których owady są wysokokalorycznym, zimowym posiłkiem. 

Jak tłumaczy dr Maślak, opadła biomasa stopniowo rozkłada się dzięki bakteriom, grzybom, dżdżownicom i innym bezkręgowcom, wzbogacając glebę w materię organiczną.  

Usuwając liście, pozbawiamy zwierzęta zarówno ważnego źródła pożywienia, jak i schronienia.

– Szczególnie dużo korzyści z pozostawionych liści mają jeże. Zamiast budować dla nich specjalne domki (co samo w sobie jest szczytną ideą), warto pozostawić sterty liści pod krzewami, żywopłotami i w spokojnych zakątkach parków. Jeże chętnie z nich skorzystają, chroniąc się również przed psami.

Naukowiec podkreśla, że każde wybudzenie jeża z głębokiego snu zimowego jest dla zwierzęcia równoznaczne z gigantyczną utratą energii. Zgrabienie jesiennych liści może oznaczać śmierć m.in. dla jeży.

Takie miejsca zapewniają naturalne i bezpieczne schronienie również ropuchom i traszkom.

Projekt: Dawid Kilon

Grabić z głową

– Nie chodzi o to, żeby całkowicie zrezygnować z grabienia, ale żeby robić to rozsądnie. Liście trzeba usuwać z chodników, jezdni czy studzienek kanalizacyjnych, ze względu na bezpieczeństwo – mówi dr Maślak.

Przywołuje amerykańskie badania z 2025 r., gdy w części ogrodów przydomowych grabiono jesienne liście, a w części je pozostawiono. Na zgrabionych terenach odnotowano znaczny spadek liczebności osobników: pająków było o 70 proc. mniej, motyli o 40 proc., a chrząszczy o 24 proc. mniej niż na obszarach niezgrabionych.

Zaleca, żeby jesienne liście pozostawiać na zieleńcach, pod krzewami i w mniej uczęszczanych miejscach. Podobne zdanie ma Radosław Gawlik, prezes Stowarzyszenia Ekologicznego EKO-UNIA: – Grabienie i zbieranie liści w parkach, zieleńcach, pakowanie do plastikowych worków i wywożenie ich na wysypiska nie ma żadnego sensu. Jest to szkodliwe dla obiegu materii i dla całej przyrody w miejscach wygrabianych ekosystemów.

Dawid Kilon z Wydziału Hodowli i Biologii Zwierząt Politechniki Bydgoskiej dodaje: – Wszyscy na pewno kojarzymy takie sterty liści z zimowiskiem jeży… Ale w nich spędzają zimę także np. słynące z żarłoczności biedronki dwukropki, które zajadają się mszycami. Pierwsze oznaki wiosny – latolistki cytrynki – także zimują w tych stertach liści.

– Tak więc zamiast ładować te liście w worki, najlepiej zagarnąć je pod krzewy i dać im przeleżeć przez zimę – i pozwolić przetrwać wielu organizmom – mówi, pytany przez SmogLab.

Warto też pamiętać o wyjątkach. Liście kasztanowców należy zbierać ze względu na zimujące w nich poczwarki szrotówka kasztanowcowiaczka, inwazyjnego gatunku motyla.

Samorządy ograniczają grabienie

Miasta i gminy zaczynają rozumieć, że pozostawienie jesiennych liści służy zarówno faunie, jak i samej glebie. O dobrych praktykach informował niedawno m.in. Zarząd Zieleni Warszawy. Także Białystok pisał do mieszkańców, że liście to nie śmieci i zachęcał do włączenia się w akcję ograniczenia grabienia.

Odnosząc się do popularnych kiedyś dmuchaw, dr Maślak zauważa, że coraz więcej świadomych samorządów odchodzi od tej praktyki. Niekoniecznie dotyczy to spółdzielni. – Takie dmuchawy generują olbrzymi hałas i są bardzo energochłonne. Z kolei spalinowe dmuchawy wiążą się z zanieczyszczaniem powietrza.

Gawlik zauważa kolejne korzyści: – Najlepiej przemieszczać te liście na pobliskie tereny zielone, gdzie mogą stanowić kryjówki dla drobnych zwierząt. Bliskość przemieszczania redukuje też emisje i koszty – zaleca.

– Zamiast wywozić całą ściółkę, warto nauczyć się gospodarować nią tak, by służyła przyrodzie. Gleba liściasta jest niezwykle cenna – mówi dr Maślak. – Z kolei jeśli już samorząd grabi liście, należy – jak ma to miejsce na terenach należących do miasta Wrocławia, zawieźć te liście do kompostownika, a nie pozwalać im zalegać i gnić w workach na śmieci.

–

Zdjęcie tytułowe: Maciej Fijak

Autor

Klaudia Urban

Zastępczyni redaktora naczelnego SmogLabu. Z wykształcenia mgr ochrony środowiska. Z portalem związana od 2021 roku. Wcześniej redaktorka Odpowiedzialnego Inwestora. Pisze głownie o zdrowiu, żywności, lasach, gospodarce odpadami i zielonych inwestycjach.

Udostępnij

Zobacz także

Wspierają nas

Partnerzy portalu

Partner cyklu "Miasta Przyszłości"

Partner cyklu "Żyj wolniej"

Partner naukowy

Bartosz Kwiatkowski

Dyrektor Frank Bold, absolwent prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, wiceprezes Polskiego Instytutu Praw Człowieka i Biznesu, ekspert prawny polskich i międzynarodowych organizacji pozarządowych.

Patrycja Satora

Menedżerka organizacji pozarządowych z ponad 15 letnim stażem – doświadczona koordynatorka projektów, specjalistka ds. kontaktów z kluczowymi klientami, menadżerka ds. rozwoju oraz PR i Public Affairs.

Joanna Urbaniec

Dziennikarka, fotografik, działaczka społeczna. Od 2010 związana z grupą medialną Polska Press, publikuje m.in. w Gazecie Krakowskiej i Dzienniku Polskim. Absolwentka Krakowskiej Szkoła Filmowej, laureatka nagród filmowych, dwukrotnie wyróżniona nagrodą Dziennikarz Małopolski.

Przemysław Błaszczyk

Dziennikarz i reporter z 15-letnim doświadczeniem. Obecnie reporter radia RMF MAXX specjalizujący się w tematach miejskich i lokalnych. Od kilku lat aktywnie angażujący się także w tematykę ochrony środowiska.

Hubert Bułgajewski

Ekspert ds. zmian klimatu, specjalizujący się dziedzinie problematyki regionu arktycznego. Współpracował z redakcjami „Ziemia na rozdrożu” i „Nauka o klimacie”. Autor wielu tekstów poświęconych problemom środowiskowym na świecie i globalnemu ociepleniu. Od 2013 roku prowadzi bloga pt. ” Arktyczny Lód”, na którym znajdują się raporty poświęcone zmianom zachodzącym w Arktyce.

Jacek Baraniak

Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego na kierunku Ochrony Środowiska jako specjalista ds. ekologii i ochrony szaty roślinnej. Członek Pracowni na Rzecz Wszystkich Istot i Klubu Przyrodników oraz administrator grupy facebookowej Antropogeniczne zmiany klimatu i środowiska naturalnego i prowadzący blog „Klimat Ziemi”.

Martyna Jabłońska

Koordynatorka projektu, specjalistka Google Ads. Zajmuje się administacyjną stroną organizacji, współpracą pomiędzy organizacjami, grantami, tłumaczeniami, reklamą.

Przemysław Ćwik

Dziennikarz, autor, redaktor. Pisze przede wszystkim o zdrowiu. Publikował m.in. w Onet.pl i Coolturze.

Karolina Gawlik

Dziennikarka i trenerka komunikacji, publikowała m.in. w Onecie i „Gazecie Krakowskiej”. W tekstach i filmach opowiada o Ziemi i jej mieszkańcach. Autorka krótkiego dokumentu „Świat do naprawy”, cyklu na YT „Można Inaczej” i Kręgów Pieśni „Cztery Żywioły”. Łączy naukowe i duchowe podejście do zagadnień kryzysu klimatycznego.

Jakub Jędrak

Członek Polskiego Alarmu Smogowego i Warszawy Bez Smogu. Z wykształcenia fizyk, zajmuje się przede wszystkim popularyzacją wiedzy na temat wpływu zanieczyszczeń powietrza na zdrowie ludzkie.

Klaudia Urban

Zastępczyni redaktora naczelnego SmogLabu. Z wykształcenia mgr ochrony środowiska. Z portalem związana od 2021 roku. Wcześniej redaktorka Odpowiedzialnego Inwestora. Pisze głownie o zdrowiu, żywności, lasach, gospodarce odpadami i zielonych inwestycjach.

Maciej Fijak

Redaktor naczelny SmogLabu. Z portalem związany od 2021 r. Autor kilkuset artykułów, krakus, działacz społeczny. Pisze o zrównoważonych miastach, zaangażowanym społeczeństwie i ekologii.

Sebastian Medoń

Z wykształcenia socjolog. Interesuje się klimatem, powietrzem i energetyką – widzianymi z różnych perspektyw. Dla SmogLabu śledzi bieżące wydarzenia, przede wszystkim ze świata nauki.

Tomasz Borejza

Współzałożyciel SmogLabu. Dziennikarz naukowy. Wcześniej/czasami także m.in. w: Onet.pl, Przekroju, Tygodniku Przegląd, Coolturze, prasie lokalnej oraz branżowej.