Udostępnij

Raport SmogLabu: Polska na drodze do czystego powietrza. Jak regiony pozbywają się kopciuchów?

16.06.2026

Od 899 „kopciuchów” wymienionych w podlaskim do 20,5 tys. w mazowieckim. Co jest przyczyną dysproporcji w walce o czyste powietrze w poszczególnych województwach? W najnowszym raporcie SmogLab sprawdza, jak wygląda walka o czyste powietrze w regionach.

  • Niemal co trzeci polski dom wciąż ogrzewany jest tzw. kopciuchem, czyli pozaklasowym źródłem ciepła. W naszym kraju wciąż funkcjonuje prawie 2 mln takich urządzeń;
  • Według sprawozdań z realizacji programów ochrony powietrza w 2025 roku w Polsce zlikwidowano prawie 113 tys. kopciuchów;
  • Tylko ze środków publicznych wydaliśmy na ten cel w 2025 roku 5 miliardów złotych;
  • Najwięcej kopciuchów zlikwidowano w województwach mazowieckim (20,5 tys.), małopolskim (14,5 tys.) i śląskim (12,1 tys.).
  • Najmniej pozaklasowych urządzeń wymieniono w województwach podlaskim (899 szt.), lubuskim (1,2 tys.) i zachodniopomorskim (1,8 tys.).
  • Potroiła się liczba kontroli gmin przeprowadzanych przez Wojewódzkie Inspektoraty Ochrony Środowiska pod względem wywiązywania się z realizacji programów ochrony powietrza. W 2025 skontrolowano 241 z 2477 gmin w Polsce (9 proc.). W 2024 r. było to 89 gmin (3 proc.).

1,9 mln kopciuchów tylko w domach jednorodzinnych

Na przestrzeni ostatniej dekady Polki i Polacy wykonali ogrom pracy, jeśli chodzi o działania dążące do poprawy jakości powietrza. Działo się to głównie poprzez wymianę pozaklasowych urządzeń grzewczych i termomodernizację gospodarstw. Jesteśmy jednak w dalszym ciągu w połowie drogi do wymiany „kopciuchów”, a zaktualizowane normy jakości powietrza, obowiązujące od 2030, dodatkowo oddalają nas od „mety”.

Wg danych Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB) w Polsce pozostało dokładnie 1 992 631 budynków jednorodzinnych wyłącznie z pozaklasowymi źródłami ogrzewania na paliwa stałe. To aż 31 proc. budynków jednorodzinnych w Polsce. Przy obecnym tempie ich wymiana zajmie około 18 lat. Biorąc pod uwagę budynki wielorodzinne i niemieszkalne, okres ten będzie dłuższy.

SmogLab dokonał analizy sprawozdań z realizacji Programów ochrony powietrza w każdym województwie. Na tej podstawie porównujemy poszczególne regiony. Poniższe dane dotyczą wyłącznie urządzeń wymienianych przy wsparciu ze środków publicznych (programy, dotacje etc.). Nie znamy skali wymiany urządzeń na własną rękę. Teoretycznie taka wymiana powinna być widoczna w państwowym rejestrze urządzeń grzewczych, czyli Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków. W praktyce narzędzie to jest mało użyteczne i przejrzyste, trwają prace nad jego nową wersją.

Tak ubywa kopciuchów w województwach

Według pozyskanych danych, w 2025 r. liderami w likwidacji kopciuchów były kolejno:  woj. mazowieckie (20 584 wymienionych urządzeń), woj. małopolskie (14 495 szt.) oraz woj. śląskie (12 130 szt. ). Są to województwa o silnym zaangażowaniu społecznym w kwestie związane z jakością powietrza, co przekłada się na dynamikę działań. Są to jednocześnie regiony, w których urządzeń pozostających do wymiany jest historycznie najwięcej.

Z kolei najwolniej usuwanie kopciuchów odbywa się w podlaskim (899 szt.) oraz lubuskim (1 223 szt.). W województwie podlaskim niski poziom wymiany prawdopodobnie związany jest z brakiem uchwały antysmogowej, która w innych województwach jest impulsem oraz podstawą prawną do prowadzenia aktywnej polityki w zakresie wymiany szkodliwych i mało efektywnych urządzeń.

Z kolei w przypadku woj. lubuskiego, które jest drugim województwem z najmniejszą liczbą wymienionych urządzeń, ważnym czynnikiem może być fakt, że obowiązuje tam jedna z najmniej ambitnych z uchwał antysmogowych w kraju. 

*Liczba wymienionych nieefektywnych kotłów na pliwa stałe [szt.].
** Liczba budynków w których zlikwidowano nieefektywne kotły na paliwa stałe.
*** w programach ochrony powietrza dla aglomeracji szczecińskiej oraz miasta Koszalin zadania mające na celu wymianę źródeł ciepła/termomodernizację zaplanowane
były na lata 2020-2023.

Programy Ochrony Powietrza, czyli wytyczne dla działań antysmogowych

Każde z województw posiada Program Ochrony Powietrza (POP), lecz jak wynika z rocznych sprawozdań, nie każde przykłada się do ich realizacji.

Pod względem wymiany nieefektywnych źródeł ciepła – wskaźnika  który najbardziej wpływa na spadek zanieczyszczenia powietrza – większość województw wypada słabo, poniżej 50 proc. zakładanych na 2025 r. wyników. Do nielicznych wyjątków należy woj. łódzkie (ponad 100 proc. zakładanej likwidacji kopciuchów) czy Kujawsko-Pomorskie (ponad 100 proc. redukcji zakładanych wskaźników PM). Tu warto zaznaczyć, że te wskaźniki nie są jednakowe w każdym województwie, więc teoretycznie trudniej jest wypełnić ambitne plany, a łatwo przekroczyć zakładaną liczbę w wymianie kopciuchów, jeśli wyjściowo była ona niska.
 
Brak uchwały antysmogowej widocznie odbija się w tempie wymiany nieefektywnych urządzeń grzewczych. Takie przepisy ma zdecydowana większość z województw – aż 14 na 16.

Województwa podlaskie i warmińsko- mazurskie to jedyne regiony, które nie posiadają uchwał antysmogowych. Są one w czołówce województw najwolniej pozbywających się „kopciuchów”.

Co ciekawe, województwo zachodniopomorskie od jakiegoś czasu nie ma w Programie Ochrony Powietrza wpisanego wskaźnika wymiany kopciuchów. Wymiana była zaplanowana na lata 2020-2023. Region ten ma obecnie jedną z najniższych liczb pozostałych kotłów pozaklasowych (35 055). Niemniej, przy obecnym tempie wymiany (1817 na rok), zajmie to 19 lat. 

Pozytywnie należy ocenić kwestię egzekwowania założeń POP-ów. Potroiła się bowiem liczba kontroli gmin przeprowadzanych przez Wojewódzkie Inspektoraty Ochrony Środowiska pod względem wywiązywania się z realizacji programów ochrony powietrza. W 2025 skontrolowano 241 z 2477 gmin w Polsce (9 proc.). W 2024 r. było to 89 gmin (3 proc.).

Uchwała uchwale nierówna

Uchwały antysmogowe są podstawą egzekwowania polityki grzewczo-termomodernizacyjnej. W większości przypadków głównymi punktami są stopniowa wymiana najbardziej emisyjnych urządzeń grzewczych (określana przez daty graniczne i klasy energetyczne urządzeń) i zakaz stosowania najgorszej jakości opału (węgla brunatnego, miału węglowego, mokrego drewna).

Wbrew częstej dezinformacji, żadna uchwała nie zakazuje palenia drewnem ani używania kominków (wyjątkiem jest Kraków, który przyjął swoją własną uchwałę wprowadzającą całkowity zakaz spalania drewna i węgla na terenie miasta). W przypadku uchwał antysmogowych drewno musi być odpowiednio sezonowane, a kominki, kozy i inne ogrzewacze bezpośrednio wytwarzające ciepło osiągać sprawność cieplną min. 80 proc. lub posiadać filtr. 

Jednym z powodów nierównej walki z „kopciuchami” są dysproporcje w poziomie ambicji uchwał antysmogowych. Niektóre województwa opracowały je szczegółowo i szybko wprowadziły określone wymogi. Przykładowo, zakaz użytkowania tzw. kopciuchów – czyli instalacji na paliwa stałe nie spełniających min 3 klasy oraz instalacji bezklasowych, w mazowieckim wprowadzono już w 2017 a w śląskim w 2022.

Najmniej ambitną pod tym względem wersję posiadają województwo lubuskie, w którym zakaz eksploatacji kotłów bezklasowych nastąpi dopiero w styczniu 2027 oraz opolskie – gdzie planowane jest to od stycznia 2030. Większość województw wprowadziła już powyższy wymóg. 

Koszt polskiej termomodernizacji i jej wpływ na środowisko

Według rocznych sprawozdań z realizacji Programów Ochrony Powietrza, w ubiegłym roku dzięki programom dotacyjnym zlikwidowano 112 886 kopciuchów. Termomodernizacji poddano natomiast  35 465 budynków. Inwestycje te umożliwiły środki publiczne m.in. Wojewódzkich Funduszy Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, programów rządowych, funduszy europejskich, budżetów samorządowych oraz wkładów własnych przedsiębiorstw i obywateli. Szacunkowy koszt termomodernizacji i wymiany źródeł ciepła przy użyciu powyższych środków wyniósł w 2025 r. 5 052 766 919,41 zł. (*dane dotyczą prac z użyciem środków publicznych, indywidualne inwestycje ze środków własnych obywateli nie są w tym miejscu ujęte).

Dzięki pozbyciu się pozaklasowych i nieefektywnych urządzeń grzewczych z gospodarstw domowych oraz dociepleniu budynków, wyemitowaliśmy w 2025 r. 7 617 ton pyłów  PM10, oraz 414 ton rakotwórczego benzo(a)pirenu mniej. Są to szacunki efektu ekologicznego wg POP-ów, które to wartości niestety nie należą do wysokich.

Zdjęcie tytułowe: Martyna Jabłońska

Autor

Martyna Jabłońska

Udostępnij

Zobacz także

Wspierają nas

Partnerzy portalu

Partner cyklu "Miasta Przyszłości"

Partner cyklu "Żyj wolniej"

Partner naukowy

Bartosz Kwiatkowski

Dyrektor Frank Bold, absolwent prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, wiceprezes Polskiego Instytutu Praw Człowieka i Biznesu, ekspert prawny polskich i międzynarodowych organizacji pozarządowych.

Patrycja Satora

Menedżerka organizacji pozarządowych z ponad 15 letnim stażem – doświadczona koordynatorka projektów, specjalistka ds. kontaktów z kluczowymi klientami, menadżerka ds. rozwoju oraz PR i Public Affairs.

Joanna Urbaniec

Dziennikarka, fotografik, działaczka społeczna. Od 2010 związana z grupą medialną Polska Press, publikuje m.in. w Gazecie Krakowskiej i Dzienniku Polskim. Absolwentka Krakowskiej Szkoła Filmowej, laureatka nagród filmowych, dwukrotnie wyróżniona nagrodą Dziennikarz Małopolski.

Przemysław Błaszczyk

Dziennikarz i reporter z 15-letnim doświadczeniem. Obecnie reporter radia RMF MAXX specjalizujący się w tematach miejskich i lokalnych. Od kilku lat aktywnie angażujący się także w tematykę ochrony środowiska.

Hubert Bułgajewski

Ekspert ds. zmian klimatu, specjalizujący się dziedzinie problematyki regionu arktycznego. Współpracował z redakcjami „Ziemia na rozdrożu” i „Nauka o klimacie”. Autor wielu tekstów poświęconych problemom środowiskowym na świecie i globalnemu ociepleniu. Od 2013 roku prowadzi bloga pt. ” Arktyczny Lód”, na którym znajdują się raporty poświęcone zmianom zachodzącym w Arktyce.

Jacek Baraniak

Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego na kierunku Ochrony Środowiska jako specjalista ds. ekologii i ochrony szaty roślinnej. Członek Pracowni na Rzecz Wszystkich Istot i Klubu Przyrodników oraz administrator grupy facebookowej Antropogeniczne zmiany klimatu i środowiska naturalnego i prowadzący blog „Klimat Ziemi”.

Martyna Jabłońska

Koordynatorka projektu, specjalistka Google Ads. Zajmuje się administacyjną stroną organizacji, współpracą pomiędzy organizacjami, grantami, tłumaczeniami, reklamą.

Przemysław Ćwik

Dziennikarz, autor, redaktor. Pisze przede wszystkim o zdrowiu. Publikował m.in. w Onet.pl i Coolturze.

Karolina Gawlik

Dziennikarka i trenerka komunikacji, publikowała m.in. w Onecie i „Gazecie Krakowskiej”. W tekstach i filmach opowiada o Ziemi i jej mieszkańcach. Autorka krótkiego dokumentu „Świat do naprawy”, cyklu na YT „Można Inaczej” i Kręgów Pieśni „Cztery Żywioły”. Łączy naukowe i duchowe podejście do zagadnień kryzysu klimatycznego.

Jakub Jędrak

Członek Polskiego Alarmu Smogowego i Warszawy Bez Smogu. Z wykształcenia fizyk, zajmuje się przede wszystkim popularyzacją wiedzy na temat wpływu zanieczyszczeń powietrza na zdrowie ludzkie.

Klaudia Urban

Zastępczyni redaktora naczelnego SmogLabu. Z wykształcenia mgr ochrony środowiska. Z portalem związana od 2021 roku. Wcześniej redaktorka Odpowiedzialnego Inwestora. Pisze głownie o zdrowiu, żywności, lasach, gospodarce odpadami i zielonych inwestycjach.

Maciej Fijak

Redaktor naczelny SmogLabu. Z portalem związany od 2021 r. Autor kilkuset artykułów, krakus, działacz społeczny. Pisze o zrównoważonych miastach, zaangażowanym społeczeństwie i ekologii.

Sebastian Medoń

Z wykształcenia socjolog. Interesuje się klimatem, powietrzem i energetyką – widzianymi z różnych perspektyw. Dla SmogLabu śledzi bieżące wydarzenia, przede wszystkim ze świata nauki.

Tomasz Borejza

Współzałożyciel SmogLabu. Dziennikarz naukowy. Wcześniej/czasami także m.in. w: Onet.pl, Przekroju, Tygodniku Przegląd, Coolturze, prasie lokalnej oraz branżowej.