Udostępnij

200 tys. podpisów kontra myśliwi. Co Sejm zrobi z prawem łowieckim?

18.11.2026

Czy prawa myśliwych zostaną ograniczone, a zwierzęta będą lepiej chronione? Możliwe, że Sejm odpowie na to pytanie już w tym tygodniu.

Ponad 200 tys. osób formalnie poparło obywatelski projekt ustawy, który ma znacząco zmienić prawo łowieckie. Każda z nich złożyła własnoręczny podpis i podała PESEL. Choć procedury wymagały więcej wysiłku niż udział w internetowej zbiórce podpisów, inicjatywę „Uwaga! Polowanie” poparło dwa razy więcej ludzi niż wymagane przepisami 100 tys.

Podczas najbliższego posiedzenia sprawą zajmie się Sejm. Pierwsze czytanie zaplanowano na 19 listopada.

Prawo łowieckie, czyli relikt do zmiany

Proponowane przepisy obejmują m.in.:

  • zakaz polowań komercyjnych,
  • zwiększenie minimalnej odległości polowań od budynków mieszkalnych ze 150 do 700 m,
  • badania psychologiczne co pięć lat,
  • odpowiedzialność karną za polowanie pod wpływem alkoholu,
  • ułatwienia w wyłączeniu własnej nieruchomości z obwodu łowieckiego.

Projekt ma też zwiększyć przejrzystość łowiectwa. Informacje o planowanych polowaniach, dziś trudno dostępne, miałyby być prezentowane na interaktywnej mapie. Dzięki niej każdy mógłby łatwo sprawdzić, gdzie mają się one odbywać. Do tego powstałby również ogólnopolski rejestr cyfrowy. Obejmowałby polowania zbiorowe i indywidualne, plany łowieckie, dane o odstrzałach i postrzelonych zwierzętach, a także lokalizację urządzeń łowieckich.

„Obecne prawo łowieckie pochodzi z 1995 roku i jest reliktem minionej epoki. Rzeczywistość w zakresie ochrony przyrody i dobrostanu zwierząt diametralnie się zmieniła” – komentuje Radosław Ślusarczyk z Pracowni na rzecz Wszystkich Istot, jeden z przedstawicieli komitetu „Uwaga! Polowanie”.

Nie każdy jednak chce, by zmiany zostały wprowadzone.

Po myśli myśliwych

W ostatnich dniach na stronie Sejmu pojawiły się wyniki miesięcznych konsultacji społecznych, które trwały do połowy października. Wzięło w nich udział prawie 53 tys. osób, z czego 74,4 proc. (39,3 tys.) uznało przyjęcie projektu za niepotrzebne. Taki sam odsetek zadeklarował też brak akceptacji proponowanych rozwiązań. Do tej pory żadne inne konsultacje projektu ustawy nawet nie zbliżyły się do podobnej liczby uczestników.

Jak ocenia redakcja miesięcznika „Brać Łowiecka”, tak duża przewaga przeciwników ustawy „to niewątpliwie zasługa dużego zaangażowania się myśliwych”. Zdaniem redakcji powinno doprowadzić to do „bezdyskusyjnego” odrzucenia dokumentu w pierwszym czytaniu. „Kalkulacja polityczna wydaje się tutaj oczywista. Przyjęcie i skierowanie projektu do dalszych prac deprecjonowałoby znaczenie całego procesu partycypacji obywatelskiej w procesie ustawodawczym” – komentuje „Brać Łowiecka”.

Do wyrażenia sprzeciwu w konsultacjach namawiał m.in. Polski Związek Łowiecki. „Tak masowy sprzeciw nie jest tylko efektem głosu myśliwych” – mówi „Rzeczpospolitej” Wacław Matysek, p.o. rzecznika prasowego PZŁ. „Przeciw projektowi wypowiadali się np. mieszkańcy miast, zaniepokojeni coraz częstszą obecnością dzikich zwierząt, oraz oczywiście rolnicy. Ci ostatni mogli stawiać sobie uzasadnione pytanie, kto pokryje szkody i będzie pilnował upraw w sytuacji, gdy nie będą mogli tego robić myśliwi” – dodaje.

Wiele krytycznych uwag znalazło się również w opinii dotyczącej oceny skutków regulacji (OSR), przygotowanej przez sejmowe Biuro Ekspertyz i Oceny Skutków Regulacji. Według ekspertów biura proponowane zmiany mogą przynieść m.in. negatywne skutki gospodarcze, bo możliwości wykonywania polowań zostaną „znacząco ograniczone”, a szkody w uprawach rolnych i leśnych mogą wyraźnie wzrosnąć.

Negatywne opinie wydało też kilka organizacji, głównie rolnicze. Ich przedstawiciele wprost domagają się odrzucenia projektu w pierwszym czytaniu. Krajowa Rada Izb Rolniczych twierdzi np., że projekt „ogranicza narzędzia niezbędne do regulacji liczebności zwierzyny”, a jednocześnie w żaden sposób nie pokazuje, jak wpłynie to na szkody w rolnictwie.

Opór myśliwych nie przeważa

Na posiedzeniu Sejmu uzasadnienie projektu nowelizacji prawa łowieckiego przedstawi Magdalena Gałkiewicz z Zielonych, przewodnicząca Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej i łódzka radna.

„Do Polskiego Związku Łowieckiego należy ponad 130 tys. osób. Nawet gdybyśmy przyjęli, że wszyscy sprzeciwiający się nowelizacji byli myśliwymi, oznaczałoby to sprzeciw ze strony mniej niż jednej trzeciej członków tej organizacji. Podpisów poparcia zebraliśmy ponad pięć razy więcej, bo przeszło 200 tys. A przypominam, że były to fizyczne podpisy, których zbiórka jest dużo trudniejsza. Opór myśliwych tego więc nie przeważa” – mówi Gałkiewicz w rozmowie ze SmogLabem.

Gałkiewicz przekonuje, że projekt ma zwolenników także wśród myśliwych. Jak mówi, w ostatnich miesiącach komitet otrzymał od nich wiele wiadomości z wyrazami poparcia. Nasza rozmówczyni przyznaje przy tym, że przeforsowanie zmian w prawie łowieckim to bardzo trudne zadanie. W dużej mierze dlatego, że myśliwymi jest też wielu polityków z niemal każdej sejmowej partii, a środowisko łowieckie jest bardzo silnie związane m.in. z prorolniczym PSL.

„Z tą partią związany jest m.in. prezes Krajowej Rady Izb Rolniczych, która negatywnie zaopiniowała nasz projekt. Nawet sama OSR wygląda tak, jakby była mocno pisana z perspektywy rolników. Można wręcz odnieść wrażenie, że autorzy opinii momentami świadomie pomijali kluczowe argumenty, które podnosiliśmy” – mówi przedstawicielka komitetu.

Miliony wyssane z palca?

Autorzy projektu ustawy zarzucają twórcom OSR, że oceniają zakaz polowań komercyjnych głównie przez pryzmat ochrony środowiska. W ocenie pominęli za to przytaczany przez inicjatorów i wynikający z Konstytucji argument moralności publicznej. Czyli sprzeciw wobec oferowania zabijania zwierząt jako płatnej rozrywki.

OSR sugeruje też, że nie wiadomo, czy projektodawcy rozważali alternatywy dla swoich pomysłów. Tymczasem w uzasadnieniu do projektu wskazano np. mniej restrykcyjne obowiązki formalne wobec polowań komercyjnych i wyjaśniono, dlaczego uznano je za niewystarczające.

Komitet podważa również szacunki finansowe. W uzasadnieniu projektu ustawy jasno stwierdzono, że nie istnieje oficjalny rejestr podmiotów prowadzących polowania komercyjne. Przedstawiciele inicjatywy zdołali jednak sporządzić listę 175 takich podmiotów, w tym 26 spółek, które muszą składać sprawozdania finansowe.

W OSR na podstawie średnich przychodów tych spółek oszacowano przychody wszystkich podmiotów i uznano, że wynoszą łącznie blisko 900 mln zł. Następnie, zakładając niekompletność listy, podwyższono szacunek do miliarda złotych rocznie. Na tej podstawie potencjalne odszkodowania oszacowano na 150 mln zł. Zdaniem komitetu są to jednak kwoty wyssane z palca.

Komu ma to służyć?

„Ekstrapolowanie danych z niewielkiej, niereprezentatywnej grupy spółek na pozostałe podmioty, takie jak jednoosobowe działalności gospodarcze, jest skrajnie nierzetelne” – uważa Gałkiewicz. „Nie wykazano, że struktura działalności i wysokość przychodów tych podmiotów są porównywalne. Nie wiadomo też, jak duża część przychodów tych podmiotów pochodzi z polowań komercyjnych, choć podstawą odszkodowania mają być wyłącznie one.”

Według komitetu takie podejście prowadzi do paradoksu. Autorzy projektu tłumaczą, że jednym z problemów jest brak odpowiedniego nadzoru, a przez to brak rzetelnych danych. OSR poniekąd to potwierdza – i zamiast zwracać uwagę na potrzebę lepszego nadzoru i rzetelnych danych, dane te kreuje w nieuzasadniony sposób.

„Ta opinia wykorzystuje brak pełnych danych do budowania alarmistycznego scenariusza finansowego. Pytanie, czemu ma to służyć?” – pyta retorycznie Gałkiewicz.

Warto przy tym dodać, że opinia nie jest wyłącznie negatywna. Sejmowi eksperci wskazują również na możliwy wzrost poczucia bezpieczeństwa, podmiotowości obywatelskiej i znaczenia ochrony zwierząt.

Jeżeli Sejm odrzuci projekt nowelizacji prawa łowieckiego w pierwszym czytaniu, prace nad nim zostaną zakończone. Jeżeli dokument zostanie skierowany do prac w komisjach, głosowanie w Sejmie odbędzie się prawdopodobnie na początku grudnia.

–

Zdjęcie tytułowe: shutterstock/Dietrich Leppert

Autor

Szymon Bujalski

Prowadzi profil „Dziennikarz dla klimatu”, który obserwuje 30 000 osób na Facebooku i 60 000 osób na Instagramie. Autor książki „Recepta na lepszy klimat. Zdrowsze miasta dla chorującego świata”. Współpracuje z Nauką o Klimacie, OKO.press, Interią, WP, Onetem i SmogLabem. Prowadzi stronę Ziemia na Rozdrożu. Zaangażowany w tematykę zmiany klimatu, ochrony środowiska, zrównoważonego rozwoju miast i praw zwierząt. Prywatnie weganin żyjący bez samochodu, który lubi ubierać się w second handzie.

Udostępnij

Zobacz także

Wspierają nas

Partnerzy portalu

Partner cyklu "Miasta Przyszłości"

Partner cyklu "Żyj wolniej"

Partner naukowy

Bartosz Kwiatkowski

Dyrektor Frank Bold, absolwent prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, wiceprezes Polskiego Instytutu Praw Człowieka i Biznesu, ekspert prawny polskich i międzynarodowych organizacji pozarządowych.

Patrycja Satora

Menedżerka organizacji pozarządowych z ponad 15 letnim stażem – doświadczona koordynatorka projektów, specjalistka ds. kontaktów z kluczowymi klientami, menadżerka ds. rozwoju oraz PR i Public Affairs.

Joanna Urbaniec

Dziennikarka, fotografik, działaczka społeczna. Od 2010 związana z grupą medialną Polska Press, publikuje m.in. w Gazecie Krakowskiej i Dzienniku Polskim. Absolwentka Krakowskiej Szkoła Filmowej, laureatka nagród filmowych, dwukrotnie wyróżniona nagrodą Dziennikarz Małopolski.

Przemysław Błaszczyk

Dziennikarz i reporter z 15-letnim doświadczeniem. Obecnie reporter radia RMF MAXX specjalizujący się w tematach miejskich i lokalnych. Od kilku lat aktywnie angażujący się także w tematykę ochrony środowiska.

Hubert Bułgajewski

Ekspert ds. zmian klimatu, specjalizujący się dziedzinie problematyki regionu arktycznego. Współpracował z redakcjami „Ziemia na rozdrożu” i „Nauka o klimacie”. Autor wielu tekstów poświęconych problemom środowiskowym na świecie i globalnemu ociepleniu. Od 2013 roku prowadzi bloga pt. ” Arktyczny Lód”, na którym znajdują się raporty poświęcone zmianom zachodzącym w Arktyce.

Jacek Baraniak

Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego na kierunku Ochrony Środowiska jako specjalista ds. ekologii i ochrony szaty roślinnej. Członek Pracowni na Rzecz Wszystkich Istot i Klubu Przyrodników oraz administrator grupy facebookowej Antropogeniczne zmiany klimatu i środowiska naturalnego i prowadzący blog „Klimat Ziemi”.

Martyna Jabłońska

Koordynatorka projektu, specjalistka Google Ads. Zajmuje się administacyjną stroną organizacji, współpracą pomiędzy organizacjami, grantami, tłumaczeniami, reklamą.

Przemysław Ćwik

Dziennikarz, autor, redaktor. Pisze przede wszystkim o zdrowiu. Publikował m.in. w Onet.pl i Coolturze.

Karolina Gawlik

Dziennikarka i trenerka komunikacji, publikowała m.in. w Onecie i „Gazecie Krakowskiej”. W tekstach i filmach opowiada o Ziemi i jej mieszkańcach. Autorka krótkiego dokumentu „Świat do naprawy”, cyklu na YT „Można Inaczej” i Kręgów Pieśni „Cztery Żywioły”. Łączy naukowe i duchowe podejście do zagadnień kryzysu klimatycznego.

Jakub Jędrak

Członek Polskiego Alarmu Smogowego i Warszawy Bez Smogu. Z wykształcenia fizyk, zajmuje się przede wszystkim popularyzacją wiedzy na temat wpływu zanieczyszczeń powietrza na zdrowie ludzkie.

Klaudia Urban

Zastępczyni redaktora naczelnego SmogLabu. Z wykształcenia mgr ochrony środowiska. Z portalem związana od 2021 roku. Wcześniej redaktorka Odpowiedzialnego Inwestora. Pisze głownie o zdrowiu, żywności, lasach, gospodarce odpadami i zielonych inwestycjach.

Maciej Fijak

Redaktor naczelny SmogLabu. Z portalem związany od 2021 r. Autor kilkuset artykułów, krakus, działacz społeczny. Pisze o zrównoważonych miastach, zaangażowanym społeczeństwie i ekologii.

Sebastian Medoń

Z wykształcenia socjolog. Interesuje się klimatem, powietrzem i energetyką – widzianymi z różnych perspektyw. Dla SmogLabu śledzi bieżące wydarzenia, przede wszystkim ze świata nauki.

Tomasz Borejza

Współzałożyciel SmogLabu. Dziennikarz naukowy. Wcześniej/czasami także m.in. w: Onet.pl, Przekroju, Tygodniku Przegląd, Coolturze, prasie lokalnej oraz branżowej.