Udostępnij

Genetyka przychodzi na ratunek zagrożonym papugom

30.10.2023

Naukowcy przeprowadzili w Nowej Zelandii udane zsekwencjonowanie genomów papug kākāpō pod względem ich cech fenotypowych, takich jak wzrost, podatność na choroby czy płodność. Dzięki temu genetyczny projekt Kakapo125+ pomoże w odpowiednim zarządzaniu ochroną tych ptaków.

Przybycie ludzi, a wraz z nimi inwazyjnych ssaków wiąże się dziś z gwałtownym spadkiem populacji nielotnych papug kākāpō zamieszkujących Nową Zelandię. Obecnie jest to endemiczny rodzaj ptaka, krytycznie zagrożony wyginięciem.

Pomyślne zsekwencjonowanie genomów papug kākāpō

W ramach projektu Kakapo125+ sfinansowano wysokiej jakości sekwencjonowanie populacji kākāpō. W niedawnym badaniu, opublikowanym w Nature, naukowcom udało się zsekwencjonować genomy 169 papug kākāpō (Strigops habroptila). Analizie biochemicznej poddano zarówno żywe osobniki, jak i przechowywane próbki DNA tych ptaków. Następnie zbadano poszczególne sekwencje DNA. Te, które mają związek z cechami fenotypowymi. Mogą one wpływać na przeżycie ptaków – zarówno w środowisku naturalnym, jak i w hodowli.

W szczególności wzięto pod uwagę następujące cechy: wzrost i podatność na choroby piskląt kākāpō i współczynnik płodności u dorosłych osobników.

– Udało nam się powiązać zmienność genetyczną z obserwowanymi cechami, takimi jak wzrost. I możemy przewidzieć, w jaki sposób ta cecha powinna odzwierciedlać się u potomstwa, co pozwala nam wcześniej identyfikować problemy i ustalać priorytety leczenia weterynaryjnego – mówi Peter Dearden, biochemik z Uniwersytetu Otago w Dunedin w Nowej Zelandii.

Rebecca Taylor, specjalistka genomiki ochrony środowiska w kanadyjskim Environment and Climate Change w Ottawie, podkreśla: – Praca dobrze pokazuje, dlaczego ważne jest inwestowanie w sekwencjonowanie genomu zagrożonych gatunków. I na czym można następnie opierać się w miarę rozwoju dziedziny. Naukowczyni dała do zrozumienia, że do tej pory większość programów koncentrowała swoją uwagę na minimalizowaniu chowu wsobnego. Co jest bardzo istotne w ratowaniu gatunku papug kākāpō i innych gatunków.

Dzięki genomice ptaki będą uratowane

Bez genomiki badania papug kākāpō nie zdałyby egzaminu. Powyżej przedstawiony zespół naukowy kierowany przez dr Josepha Guhlina, biochemika na Uniwersytecie Otago w Dunedin, zastosował dwie metody badawcze. Mianowicie: wysokiej jakości kod i potok wielokrotnego użytku. Dzięki tym metodom naukowcy zidentyfikowali kluczowe cechy genetypowe i fenotypowe kākāpō.

– Korzystając z technologii stworzonej przez Google, uzyskaliśmy prawdopodobnie zbiór wariantów danych o najwyższej jakości dla wszystkich zagrożonych gatunków na świecie. Zostanie on udostępniony w internecie za pośrednictwem stron DOC i Ngai Tahu dla przyszłych badaczy – mówi Guhlin.

Współautor badania dr Andrew Digby, doradca naukowy Departamentu Ochrony Środowiska ds. Odnowy Kākāpō w Invercargill, stwierdza: – Kākāpō cierpią na choroby i mają niską zdolność rozrodczą. Więc, rozumiejąc genetyczne przyczyny tych problemów, możemy teraz pomóc je złagodzić. Pozwala nam to przewidzieć takie czynniki, jak wzrost piskląt i podatność na choroby. A to zmienia nasze praktyki zarządzania w terenie i pomaga poprawić wskaźniki przeżywalności

Ogólnie mówiąc badacze podkreślili, że obecny projekt genetyczny Kakapo125+ może pomóc w odbudowaniu populacji papug kākāpō. A zintegrowane z sobą narzędzia genetyczne oraz uczenia maszynowego mogą także pomóc w przetrwaniu i zarządzaniu ochroną innego gatunku papug taonga.

Źródła:

  • www.nature.com/articles/s41559-023-02165-y
  • www.nature.com/articles/d41586-023-02702-6
  • www.techexplorist.com/species-wide-genomics-kakapo-provides-tools-accelerate-recovery/68308/
  • www.sciencedaily.com/releases/2023/08/230828190656.htm

Zdjęcie tytułowe: FeatherStalker Don/Shutterstock

Autor

Jacek Baraniak

Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego na kierunku Ochrony Środowiska jako specjalista ds. ekologii i ochrony szaty roślinnej. Członek Pracowni na Rzecz Wszystkich Istot i Klubu Przyrodników oraz administrator grupy facebookowej Antropogeniczne zmiany klimatu i środowiska naturalnego i prowadzący blog „Klimat Ziemi”.

Udostępnij

Zobacz także

Wspierają nas

Partner portalu

Partner cyklu "Miasta Przyszłości"

Partner cyklu "Żyj wolniej"

Partner naukowy

Joanna Urbaniec

Dziennikarka, fotografik, działaczka społeczna. Od 2010 związana z grupą medialną Polska Press, publikuje m.in. w Gazecie Krakowskiej i Dzienniku Polskim. Absolwentka Krakowskiej Szkoła Filmowej, laureatka nagród filmowych, dwukrotnie wyróżniona nagrodą Dziennikarz Małopolski.

Przemysław Błaszczyk

Dziennikarz i reporter z 15-letnim doświadczeniem. Obecnie reporter radia RMF MAXX specjalizujący się w tematach miejskich i lokalnych. Od kilku lat aktywnie angażujący się także w tematykę ochrony środowiska.

Hubert Bułgajewski

Ekspert ds. zmian klimatu, specjalizujący się dziedzinie problematyki regionu arktycznego. Współpracował z redakcjami „Ziemia na rozdrożu” i „Nauka o klimacie”. Autor wielu tekstów poświęconych problemom środowiskowym na świecie i globalnemu ociepleniu. Od 2013 roku prowadzi bloga pt. ” Arktyczny Lód”, na którym znajdują się raporty poświęcone zmianom zachodzącym w Arktyce.

Jacek Baraniak

Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego na kierunku Ochrony Środowiska jako specjalista ds. ekologii i ochrony szaty roślinnej. Członek Pracowni na Rzecz Wszystkich Istot i Klubu Przyrodników oraz administrator grupy facebookowej Antropogeniczne zmiany klimatu i środowiska naturalnego i prowadzący blog „Klimat Ziemi”.

Martyna Jabłońska

Koordynatorka projektu, specjalistka Google Ads. Zajmuje się administacyjną stroną organizacji, współpracą pomiędzy organizacjami, grantami, tłumaczeniami, reklamą.

Przemysław Ćwik

Dziennikarz, autor, redaktor. Pisze przede wszystkim o zdrowiu. Publikował m.in. w Onet.pl i Coolturze.

Karolina Gawlik

Dziennikarka i trenerka komunikacji, publikowała m.in. w Onecie i „Gazecie Krakowskiej”. W tekstach i filmach opowiada o Ziemi i jej mieszkańcach. Autorka krótkiego dokumentu „Świat do naprawy”, cyklu na YT „Można Inaczej” i Kręgów Pieśni „Cztery Żywioły”. Łączy naukowe i duchowe podejście do zagadnień kryzysu klimatycznego.

Jakub Jędrak

Członek Polskiego Alarmu Smogowego i Warszawy Bez Smogu. Z wykształcenia fizyk, zajmuje się przede wszystkim popularyzacją wiedzy na temat wpływu zanieczyszczeń powietrza na zdrowie ludzkie.

Klaudia Urban

Z wykształcenia mgr ochrony środowiska. Od 2020 r. redaktor Odpowiedzialnego Inwestora, dla którego pisze głównie o energetyce, górnictwie, zielonych inwestycjach i gospodarce odpadami. Zainteresowania: szeroko pojęta ochrona przyrody; prywatnie wielbicielka Wrocławia, filmów wojennych, literatury i poezji.

Maciej Fijak

Redaktor naczelny SmogLabu. Z portalem związany od 2021 r. Autor kilkuset artykułów, krakus, działacz społeczny. Pisze o zrównoważonych miastach, zaangażowanym społeczeństwie i ekologii.

Sebastian Medoń

Z wykształcenia socjolog. Interesuje się klimatem, powietrzem i energetyką – widzianymi z różnych perspektyw. Dla SmogLabu śledzi bieżące wydarzenia, przede wszystkim ze świata nauki.

Tomasz Borejza

Zastępca redaktora naczelnego SmogLabu. Dziennikarz naukowy. Wcześniej/czasami także m.in. w: Onet.pl, Przekroju, Tygodniku Przegląd, Coolturze, prasie lokalnej oraz branżowej.