Udostępnij

SCT w Krakowie. Nowe dane GIOŚ: 684 tys. mieszkańców oddycha spalinami ponad normę

23.09.2026

Zaktualizowana norma dwutlenku azotu jest w Krakowie przekroczona na 62 proc. powierzchni miasta, gdzie mieszka 684 tys. osób – wynika z najnowszej oceny GIOŚ, do której dotarła Fundacja Frank Bold. Obszar przekroczeń wykracza poza granice strefy czystego transportu. Dane pojawiają się na kilka dni przed wyborami prezydenta Krakowa.

Główny Inspektorat Ochrony Środowiska po raz drugi opracował tzw. dodatkowe roczne oceny jakości powietrza dla wszystkich województw. Ocena jest „dodatkowa”, ponieważ stężenia zanieczyszczeń zestawiono w nich nie z obecnymi normami, lecz z poziomami dopuszczalnymi w zaktualizowanej unijnej dyrektywie o jakości powietrza. Te poziomy trzeba spełnić do 1 stycznia 2030 r.

W przypadku dwutlenku azotu zmiana jest zasadnicza. Obecna norma średnioroczna to 40 µg/m³, nowa – 20 µg/m³. Wytyczne Światowej Organizacji Zdrowia, uznane za bezpieczne dla zdrowia, są jeszcze niższe i mówią o 10 µg/m³. Zaostrzenie unijnych standardów wynika z aktualnej wiedzy medycznej o wpływie zanieczyszczeń na zdrowie.

Ocena dla Małopolski, oparta na danych z 2025 r., wypada źle. Niemal całe województwo leży w obszarze przekroczeń norm dla pyłów zawieszonych i rakotwórczego benzo(a)pirenu. Równie źle wygląda dwutlenek azotu, którego głównym źródłem w miastach jest ruch samochodowy.

W Krakowie wspomniany nowy poziom dopuszczalny dwutlenku azotu jest według GIOŚ przekroczony na obszarze 204 km², czyli na 62 proc. powierzchni miasta. To jego najgęściej zaludniona część. Mieszka tu ponad 684 tys. osób – niemal 85 proc. krakowian.

Rok temu: przekroczenia w 95 proc. punktów

Dane GIOŚ potwierdzają to, co pokazały wcześniejsze pomiary. W październiku i listopadzie 2025 r. miasto Kraków zbadało stężenia dwutlenku azotu w 46 punktach. W 44 z nich, czyli w 95,7 proc., przekroczona była nowa unijna norma 20 µg/m³.

Wytyczne WHO przekroczono we wszystkich 46 punktach. Dwa lata wcześniej podobne pomiary w 44 lokalizacjach przeprowadził Polski Alarm Smogowy, z podobnym wynikiem. Według szacunków Institute for Global Health w Barcelonie z przekroczeniami stężeń dwutlenku azotu można wiązać ok. 450 przedwczesnych zgonów rocznie w Krakowie.

Obszar przekroczeń większy niż strefa

Strefa czystego transportu obowiązuje w Krakowie od 1 stycznia 2026 r. i obejmuje ok. 60 proc. powierzchni miasta. Z danych GIOŚ wynika, że obszar przekroczeń nowego poziomu dopuszczalnego dwutlenku azotu wykracza poza jej granice.

Frank Bold ocenia, że zapowiedzi radykalnego zmniejszenia lub złagodzenia strefy, nie mówiąc o jej likwidacji, budzą uzasadniony niepokój ze względu na skutki zdrowotne. Zdaniem fundacji takie działanie byłoby też naruszeniem prawa unijnego i naraziłoby miasto oraz Polskę na związane z tym konsekwencje.

– Dyskutując o granicach i zasadach obowiązujących w SCT, nie wolno zapominać o celu funkcjonowania strefy, jakim jest ochrona zdrowia i życia ludzi. SCT to nie, jak chcą jej przeciwnicy, wymysł „ekologów”. Za jej funkcjonowaniem opowiadają się przede wszystkim lekarze i specjaliści od zdrowia publicznego” – czytamy w komunikacie prasowym fundacji.

Tak działają strefy. Zaskakujące dane z Londynu

To, że strefy niskoemisyjne przekładają się na zdrowie, pokazują dane z Londynu. Ponad 40 naukowców, m.in. z Uniwersytetu Oksfordzkiego i Queen Mary University of London, przez pięć lat obserwowało 3,4 tys. dzieci w wieku 6–9 lat: z centrum Londynu, gdzie w 2019 r. weszła strefa ULEZ, oraz z Luton, gdzie strefy nie ma.

Przed wprowadzeniem ULEZ londyńskie dzieci miały mniejszą pojemność płuc niż rówieśnicy z Luton. Po czterech latach ta różnica zniknęła, a odsetek dzieci z upośledzoną funkcją płuc spadł w Londynie z 14 do 9 proc. Rozwój płuc przyspieszał wraz ze spadkiem stężeń dwutlenku azotu. Wyniki opublikowano w sierpniu w „The Lancet Public Health”.

Prawnik studzi pomysły polityków

Kandydatki i kandydaci na prezydenta Krakowa chętnie mówią o przyszłości SCT. Zdaniem Frank Bold większość tych pomysłów jest oderwana nie tylko od uwarunkowań prawnych, ale i od danych, które powinny leżeć u podstaw polityki miejskiej.

– Wbrew obietnicom jednego z kandydatów, prezydent miasta nie może zawiesić funkcjonowania uchwały w sprawie SCT, która jest wiążącym aktem prawa miejscowego – komentuje Miłosz Jakubowski, radca prawny w Fundacji Frank Bold.

– Wszelkie zapowiedzi znaczącego zmniejszania granic strefy lub łagodzenia jej zasad należy traktować wyłącznie jako przejaw przedwyborczego populizmu. W jaki sposób kandydaci chcą wyeliminować przekroczenia poziomu dopuszczalnego dwutlenku azotu przed 1 stycznia 2030 r. bez SCT? – zastanawia się Jakubowski.

Jego zdaniem „patrząc na zatrważające dane z GIOŚ, dyskusja powinna raczej toczyć się wokół tego, czy strefy nie należy zaostrzyć”. – Zwolennicy likwidacji lub zmniejszania SCT powinni natomiast powiedzieć wprost: „Godzimy się na narażenie setek tysięcy krakowianek i krakowian na astmę, POChP i nowotwory. Godzimy się na łamanie prawa unijnego i pogwałcenie konstytucyjnego prawa do ochrony zdrowia” – dodaje prawnik.

Mieszkańcy za strefą, ale podają warunki

Wbrew temu, co sugeruje ton kampanii, strefa nie jest w Krakowie tematem, który dzieli mieszkańców po połowie. Z sondażu More in Common Polska dla Polityki Insight, przeprowadzonego w sierpniu na próbie 800 krakowian, wynika, że 72 proc. z nich uważa strefy czystego transportu za potrzebne, jeśli są dobrze zaprojektowane.

Jakąkolwiek formę SCT odrzuca 13,8 proc. badanych. 91 proc. przyznaje, że zanieczyszczenie powietrza powoduje problemy zdrowotne, a 64 proc. popiera walkę z nim nawet kosztem dodatkowych wydatków.

Zapytani, co zwiększyłoby ich akceptację dla strefy, mieszkańcy najczęściej wskazywali tańsze bilety komunikacji miejskiej (41 proc.), ograniczenia oparte na emisjach, a nie samym wieku aut (26 proc.), oraz rozwój transportu publicznego (21,6 proc.).

Wybory prezydenta Krakowa odbędą się 27 września.

Źródło: Fundacja Frank Bold; GIOŚ, „Analiza na potrzeby wdrażania dyrektywy (UE) 2024/2881: Dodatkowa roczna ocena jakości powietrza za rok 2025 w województwie małopolskim”, Warszawa 2026.

Autor

SmogLab

Udostępnij

Zobacz także

Wspierają nas

Partnerzy portalu

Partner cyklu "Miasta Przyszłości"

Partner cyklu "Żyj wolniej"

Partner naukowy

Bartosz Kwiatkowski

Dyrektor Frank Bold, absolwent prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, wiceprezes Polskiego Instytutu Praw Człowieka i Biznesu, ekspert prawny polskich i międzynarodowych organizacji pozarządowych.

Patrycja Satora

Menedżerka organizacji pozarządowych z ponad 15 letnim stażem – doświadczona koordynatorka projektów, specjalistka ds. kontaktów z kluczowymi klientami, menadżerka ds. rozwoju oraz PR i Public Affairs.

Joanna Urbaniec

Dziennikarka, fotografik, działaczka społeczna. Od 2010 związana z grupą medialną Polska Press, publikuje m.in. w Gazecie Krakowskiej i Dzienniku Polskim. Absolwentka Krakowskiej Szkoła Filmowej, laureatka nagród filmowych, dwukrotnie wyróżniona nagrodą Dziennikarz Małopolski.

Przemysław Błaszczyk

Dziennikarz i reporter z 15-letnim doświadczeniem. Obecnie reporter radia RMF MAXX specjalizujący się w tematach miejskich i lokalnych. Od kilku lat aktywnie angażujący się także w tematykę ochrony środowiska.

Hubert Bułgajewski

Ekspert ds. zmian klimatu, specjalizujący się dziedzinie problematyki regionu arktycznego. Współpracował z redakcjami „Ziemia na rozdrożu” i „Nauka o klimacie”. Autor wielu tekstów poświęconych problemom środowiskowym na świecie i globalnemu ociepleniu. Od 2013 roku prowadzi bloga pt. ” Arktyczny Lód”, na którym znajdują się raporty poświęcone zmianom zachodzącym w Arktyce.

Jacek Baraniak

Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego na kierunku Ochrony Środowiska jako specjalista ds. ekologii i ochrony szaty roślinnej. Członek Pracowni na Rzecz Wszystkich Istot i Klubu Przyrodników oraz administrator grupy facebookowej Antropogeniczne zmiany klimatu i środowiska naturalnego i prowadzący blog „Klimat Ziemi”.

Martyna Jabłońska

Koordynatorka projektu, specjalistka Google Ads. Zajmuje się administacyjną stroną organizacji, współpracą pomiędzy organizacjami, grantami, tłumaczeniami, reklamą.

Przemysław Ćwik

Dziennikarz, autor, redaktor. Pisze przede wszystkim o zdrowiu. Publikował m.in. w Onet.pl i Coolturze.

Karolina Gawlik

Dziennikarka i trenerka komunikacji, publikowała m.in. w Onecie i „Gazecie Krakowskiej”. W tekstach i filmach opowiada o Ziemi i jej mieszkańcach. Autorka krótkiego dokumentu „Świat do naprawy”, cyklu na YT „Można Inaczej” i Kręgów Pieśni „Cztery Żywioły”. Łączy naukowe i duchowe podejście do zagadnień kryzysu klimatycznego.

Jakub Jędrak

Członek Polskiego Alarmu Smogowego i Warszawy Bez Smogu. Z wykształcenia fizyk, zajmuje się przede wszystkim popularyzacją wiedzy na temat wpływu zanieczyszczeń powietrza na zdrowie ludzkie.

Klaudia Urban

Zastępczyni redaktora naczelnego SmogLabu. Z wykształcenia mgr ochrony środowiska. Z portalem związana od 2021 roku. Wcześniej redaktorka Odpowiedzialnego Inwestora. Pisze głownie o zdrowiu, żywności, lasach, gospodarce odpadami i zielonych inwestycjach.

Maciej Fijak

Redaktor naczelny SmogLabu. Z portalem związany od 2021 r. Autor kilkuset artykułów, krakus, działacz społeczny. Pisze o zrównoważonych miastach, zaangażowanym społeczeństwie i ekologii.

Sebastian Medoń

Z wykształcenia socjolog. Interesuje się klimatem, powietrzem i energetyką – widzianymi z różnych perspektyw. Dla SmogLabu śledzi bieżące wydarzenia, przede wszystkim ze świata nauki.

Tomasz Borejza

Współzałożyciel SmogLabu. Dziennikarz naukowy. Wcześniej/czasami także m.in. w: Onet.pl, Przekroju, Tygodniku Przegląd, Coolturze, prasie lokalnej oraz branżowej.